In de Wet werken naar vermogen worden de regelingen Wajong, bijstand (WWB en WIJ) en WSW samengevoegd. Staatssecretaris De Krom van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft op 21 april 2011 een notitie met de hoofdlijnen van de nieuwe Wet werken naar vermogen naar de Tweede Kamer gestuurd.

In de notitie zijn de afspraken uitgewerkt die het kabinet heeft gemaakt over deze nieuwe wet. Het is nog geen wetsvoorstel. Het kabinet schetst hiermee de hoofdlijnen voor het hervormen van de Wet werk en bijstand (WWB), Wet investeren in jongeren (WIJ), Wet sociale werkvoorziening en de Wajong. Deze wet moet ingaan op 1 januari 2013. Vanuit diverse kanten wordt kritiek geuit. Een aantal gemeentes en provincies hebben al aangeven niet akkoord te gaan  

Boaborea: De plannen voor de Wet Werken naar vermogen, beschreven in het  door VNG gepresenteerde onderhandelaarsakkoord, leiden tot hogere kosten en minder mensen aan het werk. Door omvangrijk korten van budgetten blijven meer mensen in hun uitkering, stijgen zorgkosten en verdwijnt effectieve particuliere dienstverlening. "Doodzonde, private dienstverleners helpen nu jaarlijks 40.000 werklozen en 7.000 Wajongers aan het werk; die aantallen komen zwaar onder druk", aldus Kick van der Pol, voorzitter Boaborea. Het samenvoegen van de budgetten voor re-integratie en sociale werkvoorziening zonder daaraan een resultaatverplichting gericht op werk te koppelen leidt niet tot een effectieve begeleiding van mensen naar de echte arbeidsmarkt. Veel gemeenten zullen zich gedwongen voelen om de verlaagde budgetten te gebruiken om gaten bij de eigen SW-bedrijven op te vangen. Een grote groep bijstandsgerechtigden en Wajongers zal daardoor aan de kant blijven staan. Ook de verdeling van de uitvoering over meer dan 400 gemeenten draagt niet bij om meer mensen uit de Wajong, bijstand en WSW aan het werk te helpen. In het voorstel ontbreekt een regionale aanpak met sturing op transparantie en resultaat. "Er wordt fors bezuinigd zonder de aanpak van re-integratie effectief te hervormen. Echt een gemiste kans," volgens Van der Pol.

Wet werken naar vermogen ontbeert maatschappelijke analyse. De plannen van de overheid om te komen tot één regeling voor de onderkant van de arbeidsmarkt worden ingegeven door financiële argumenten en niet door een duidelijk onderliggende maatschappelijke analyse. Het risico is dat de Wet Werken naar Vermogen alleen over geld gaat en niet over mensen. Dit wordt gesteld door Ray Geerling tijdens het congres ‘Eén regeling aan de onderkant’.

De ontwikkelingen op dit gebied kunnen o.a. gevolgd worden in de linkedingroep

28-04-2011